Nagroda BENE MERITUS

Nagroda indywidualna w 2016 r.

Nagrody w kategorii indywidualnej:
Pan Eryk Sobel – od 47 lat nieprzerwanie prowadzi parafialną orkiestrę dętą w Wielowsi. Wszelkie inicjatywy, jakie wykonuje, przygotowane są z nienaganną starannością i ogromnym osobistym zaangażowaniem. To w jego prywatnym domu spotykały się trzy pokolenia młodzieży, by ćwiczyć grę na instrumentach. Wszystkie wolne chwile, weekendy, wyjazdy i cały czas wolny poświęcił dla członków orkiestry.  Od prawie 50 lat wykształcił niezliczone grono muzyków orkiestrowych, które pozwoliło na utworzenie dziś orkiestr dętych w Świbiu i Wiśniczu, co dla 6-tysięcznej gminy jest znaczącym wskaźnikiem. W dowód uznania wielowiejska orkiestra otrzymywała liczne nagrody i wyróżnienia. Niejednokrotnie w szeregach orkiestry grają dzieci byłych muzyków, są przypadki, że już i trzecie pokolenie zasila jej szeregi. Mimo swych osiemdziesięciu pięciu lat Eryk Sobel cały czas szuka nowych utworów, które trzeba „rozpisać na odpowiednie instrumenty”, nieustannie szkoli nowych kandydatów i nie są to tylko mieszkańcy gminy Wielowieś, ale – jak to ma miejsce obecnie – z sąsiednich gmin Zawadzkie, Zbrosławice i Tworóg. Ciągle aktywny z prawdziwym zapałem realizuje swoją pasję i zamiłowanie.
 
Marcin Kwaśniok jest wieloletnim działaczem samorządowym oraz sportowym zarówno w gminie Toszek, jak i w powiecie gliwickim. Od samego początku powstania samorządu terytorialnego aktywnie uczestniczył w życiu społecznym i krzewieniu kultury fizycznej na terenie gminy. Swoją działalność w administracji rozpoczął w 1989 r. jako radny Rady Miejskiej w Toszku (pełnił także funkcję przewodniczącego Rady Miejskiej w Toszku). Z ramienia gminy został również oddelegowany na radnego Sejmiku Województwa Śląskiego. Od 2010 r. do nadal pełni funkcję przewodniczącego Rady Sportu w powiecie gliwickim. Pełnił również funkcję koordynatora Lokalnej Grupy Działania „Spichlerz Górnego Śląska”. Istotnym działaniem pana Marcina Kwaśnioka jako samorządowca było zainicjowanie współpracy międzynarodowej pomiędzy gminami Toszek i Hochenau. Oprócz aktywnej działalności samorządowej jego pasją jest również sport. Ukochaną dyscypliną pana Marcina jest tenis stołowy. Jako pierwszy i jedyny w powiecie gliwickim założył Uczniowski Klub Sportowy „Ruch Pniów”, w którym swoje talenty rozwijają młodzi, jak i dorośli miłośnicy tej trudnej i wymagającej dyscypliny sportowej. Oprócz działalności sportowej pan Marcin Kwaśniok czynnie angażuje się w różnego rodzaju przedsięwzięcia o charakterze kulturowym. Jednym z nich są „Dni Historii Pniowa”, które na stałe wpisują się do kalendarium imprez gminy i powiatu.
 
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w kategorii zbiorowej w 2016 r.

W kategorii zbiorowej:
Stowarzyszenie „Pyskowickie Narodziny” działa na rzecz Oddziału Ginekologiczno-Położniczego i Oddziału Noworodkowego Szpitala Powiatowego w Pyskowicach od dnia 11 stycznia 2000 r. Powstało z inicjatywy pacjentki oraz pracowników oddziału noworodkowego, położniczo-ginekologicznego i innych, którzy jako członkowie sympatyzujący pomagali w pracach na rzecz poprawy warunków pobytu pacjentek i noworodków na oddziale położniczo-ginekologicznym i noworodkowym.
Stowarzyszenie w swojej długoletniej działalności efektywnie realizuje wyznaczone cele, takie jak:
- poprawa komfortu rodzenia, wprowadzenie nowych metod rodzenia,
- poprawa warunków hotelowych pacjentek przebywających na oddziałach,
- doposażenie oddziału w nowoczesny sprzęt diagnostyczny i leczniczy,
- doskonalenie zawodowe personelu w zakresie nowoczesnych metod opieki nad rodziną i noworodkiem,
- rozwijanie kontaktów z wiodącymi organizacjami o podobnych założeniach np. „Godula – Hope”. Stowarzyszenie efektywnie pomagało i pomaga  szpitalowi w poprawie warunków  lokalowych  i zabezpieczeniu w sprzęt. Członkowie stowarzyszenia z własnych środków zakupili nowoczesny ultrasonograf, aparaty KTG, aparaty UDT do słuchania tętna płodu, sprzęt do pielęgnacji noworodków, dwa puls oksymetry. Doposażyli sale zabiegowe i punkty pielęgniarskie.  
Dzięki działalności stowarzyszenia w pyskowickim szpitalu rodzi się godnie i wygodnie!
 
Chór Parafialny św. Michała Archanioła w Żernicy  już od ponad dwóch dekad aktywnie uczestniczy nie tylko w życiu Kościoła Katolickiego, uświetniając swymi wystąpieniami msze święte i nabożeństwa, ale także w życiu społeczno- kulturalnym  na poziomie lokalnym, regionalnym, a nawet międzynarodowym.  Chór od początku swego istnienia bierze udział w przedsięwzięciach kulturalnych, takich jak: Przeglądy Chórów Powiatu Gliwickiego w Toszku, Przegląd Chórów Parafialnych Diecezji Gliwickiej w Zabrzu, Ogólnopolski Konkurs Pieśni Postnych w Żorach, koncerty kolęd – tu  w szczególności – oprócz licznych występów lokalnych w rodzinnej Gminie Pilchowice czy gminach sąsiednich – podkreślić należy występy na koncertach zagranicznych w Ostrawie-Hošťálkovicach. Ponadto Chór aktywnie włącza się w przedsięwzięcia, uroczystości i obchody związane z życiem społecznym, kultywowaniem tradycji i upowszechnianiem historii regionu. Żerniccy artyści swymi występami rozpowszechniają śpiewacze tradycje Śląska.
 
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2015 roku w kategorii indywidualnej

 
Gizela Kensy-Reginek z Knurowa
 
Lekarz medycyny Gizela Kensy-Reginek od 1968 roku po ukończeniu studiów w Śląskiej Akademii Medycznej jest mieszkanką Knurowa. Z tym miastem związała całe swoje życie rodzinne, zawodowe i społeczne. Od 45 lat, po uzyskaniu specjalizacji z pediatrii w rybnickim szpitalu, leczy najmłodszych mieszkanców Knurowa. Najpierw w zaadaptowanych z mieszkań pomieszczeniach poradni przy ul. Jagiełły, potem w lokalu przy ul. Batorego, następnie przez wiele lat w nowo wybudowanej poradni przy ul. Kazimierza Wielkiego. Obecnie sluży już trzeciemu pokoleniu knurowian w poradni przy Dywizj i Kościuszkowskiej. Zawsze uśmiechnięta, ofiarna i serdeczna, zaszczepiająca otoczeniu swój życiowy optymizm. Swoją zasadniczą pracę zawsze łączyła z dodatkowymi zajęciami. Najpierw była to opieka medyczna w Żłobku przy ul. Szpitalnej, potem nad dziećmi specjalnej troski w Szkole Specjalnej, wreszcie w Warsztatach Terapii Zajęciowej w Knurowie. Wyróźniona mininisterialnym odznaczeniem „Za zasługi dla ochrony zdrowia" i „Srebrnym Krzyżem Zasługi" oraz wieloma dyplomami. Jest mamą trzech synów i babcią czwórki wnucząt.

Lekarz Gizela Kensy-Reginek przez wiele lat była kierownikiem Poradni Higieny Szkolnej, powszechnie chwaloną za wzorowe prowadzenie spraw związanych z rozwojem dzieci i młodzieży. Zawsze aktywna społecznie, udzielała pomocy Stowarzyszeniu CUM Amicis w pięknej idei integracji dzieci naszych sąsiednich krajów i przybliżaniu im ojczyzny swoich przodków. Organizowała festyny pediatryczne, aby przez zabawę propagować wiedzę medyczną i oświatę sanitarną. Niezapomniane przez knurowskie dzieci są jej spotkania „mikołajkowe". Była rownież inicjatorką i wspołzałożycielką Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Knurowie. Nadal aktywnie uczestniczy w zajęciach tego uniwersytetu prowadząc zajęcia w szkole babć i dziadków. Brała udział w akcji „Cała Polska czyta dzieciom" w przedszkolu nr 3 w Szczygłowicach. Przez swoich małych i większych pacjentów nominowana do „Orderu Uśmiechu".
 
Stefan Kusz z gminy Wielowieś
 
Stefan Kusz z wykształcenia jest rolnikiem. Był radnym Rady Narodowej w Gliwicach w latach 1968 — 72, sołtysem wsi Radonia w latach 1972 — 1980, posłem na Sejm w latach 1980 — 1985, do roku 2014 wieloletnim radnym Rady Gminy Wielowieś, a w latach 2010 — 2014 przewodniczącym Rady Gminy Wielowieś, sekretarzem OSP Radonia w latach 1966 — 1976, wiceprezesem Kółka Rolniczego w latach 1970 — 1978, wiceprezesem LKS „Zryw" Radonia w latach 2000 — 2004, a w okresie od 2008 do 2015 r. prezesem LKS „Zryw" Radonia. Przez wszystkie lata pracy wielokrotnie odznaczany od brązowego do złotego krzyża zasługi dla województwa katowickiego oraz srebrną odznaką „Zasłużony dla Województwa Katowickiego".

Stefan Kusz od urodzenia związany jest z Gminą Wielowieś. Aktywnie uczestniczy w Życiu społecznym nie tylko swojej miejscowości, ale rownież całej gminy. Pelnił wiele funkcji społecznych, jest aktywnym działaczem Ludowego Klubu Sportowego „Zryw" Radonia. Jego pasją jest myślistwo, posiada w swoich zbiorach trofea z wielu krajów. Jest członkiem Polskiego Związku Łowieckiego od 1981r.,  od 1986r. prezesem koła „Knieja 3", członkiem Okręgowej Rady Łowieckiej, Komisji Kynologicznej, instruktorem i sędzią Strzelectwa Myśliwskiego.

 
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2015 roku w kategorii zbiorowej

 
Stowarzyszenie Przyjaciół Chorych „Hospicjum w Pyskowicach"

Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego zarejestrowaną w KRS nr 0000231167. Idea powstania hospicjum w Pyskowicach zrodziła się w roku 2002 z inicjatywy lek. med. Hanny Smolik-Ziemniak oraz ks. Zbigniewa Wnękowicza, proboszcza parafli pw. Matki Boskiej Nieustajqcej Pomocy w Pyskowicach. W pierwszych latach dzialalnogei idea hospicyjna prowadzona byla pod szyldem Hospicjum Milosierdzia Bożego w Gliwicach, natomiast Stowarzyszenie Przyjaciół Chorych „Hospicjum w Pyskowicach" zarejestrowano w 2005 r. Zespoł (lekarza — pielęgniarka — duchowny) wspierany przez wolontariuszy obejmuje bezpłatną opiekę chorych i ich rodziny. Hospicjum Domowe zajmuje się opieką nad ciężko chorymi na choroby nowotworowe.

Stowarzyszenie obejmuje swoją działalnością miasto Pyskowice oraz okoliczne miejscowości z terenu Powiatu Gliwickiego. Członkowie Stowarzyszenia na co dzień zajmują się przede wszystkim poprawą jakości życia pacjenta z cieżką chorobą poprzez likwidację objawów, zapewnienie bezpieczeństwa chorym i ich rodzinom. Ich praca umożliwia nieuleczalnie chorym i umierającym przebywanie w domu, w gronie najbliższych osób poprzez ograniczenie do minimum potrzeby hospitalizacji. Leczenie szpitalne nie może przynieść już poprawy stanu zdrowia i dalszy pobyt w szpitalu nie ma sensu. Chory potrzebuje zniesienia bólu, starannej pielęgnacji oraz wsparcia psychicznego duchowego w obliczu śmierci. Opieka musi być zapewniona przez całą dobę, by pomóc w każdej chwili. Hospicjum w Pyskowicach od wielu lat pełni taką funkcję. Członkowie Stowarzyszenia poprzez swoją działalność kształtują postawy szacunku wobec życia i człowieka. Udzielają opieki medycznej, opiekuńczej, psychologicznej i duchowej osobom terminalnie chorym na chorobę nowotworową oraz pomagają w sprawowaniu opieki. Obecnie opiekę nad pacjentami sprawuje 3 lekarzy medycyny, 6 pielęgniarek, 2 fizjoterapeutki, psycholog, ksiądz i 25 wolontariuszy. Ta trudna praca wymaga od nich poświccenia, czasu i umiłowania człowieka chorego. Nie każdy jest w stanie jej podołać. Oni jednak trwają w swojej dzialalności niezmiennie przez wiele lat. Opieka hospicyjna jest trudna do przecenienia. Pomaga wyrobić dojrzałą postawę wobec życia i śmierci. Zaangażowanych w funkcjonowanie pyskowickiego hospicjum jest także wielu ludzi młodych. Pyskowickie hospicjum jest bardzo ważnym społecznie działaniem w gminie Pyskowice i okolicznych miejscowościach sąsiednich gmin. Opieka hospicyjna daje chorym i ich rodzinom poczucie, że nie sa osamotnieni i pozostawieni sami sobie. W roku 2015 Stowarzyszenie obchodzi 10-lecie swojej działalności. Przyznanie nagrody Bene Meritus jest wyrazem uznania dla działalności Stowarzyszenia oraz uhonorowaniem osob pracujących w hospicjum.
 
Stowarzyszenie Orkiestra Dęta Kotulin

Orkiestra Dęta w Kotulinie działa nieprzerwanie od 1893 r. lat gromadząc mieszkańców Kotulina i okolic. Od początku jej istnienia szkoleniem członków orkiestry zajmował się najlepszy z muzykantów. Obecnie większość członkow orkiestry ukonczyła szkoły muzyczne lub jeszcze się w nich uczy, uzyskując bardzo dobre wyniki i zdobywając liczne wyrożnienia. W ostatnich latach osobą prowadzącą orkiestry i uczącą jej członków był Romuald Krupa. Od czterech lat dyrygentem i prowadzącym orkiestry jest Harald Powrósło, wychowanek orkiestry, absolwent szkoly muzycznej i muzyk Filharmonii Opolskiej. Orkiestra Dęta reprezentuje Kotulin, gminę Toszek, powiat gliwicki i województwo ślkąskie, a tym samym nasz kraj, dając koncerty w Czechach i Niemczech. Sumienna i systematyczna praca owocuje licznymi występami, uświetnia uroczystości kościelne, imprezy okolicznościowe, festyny, dożynki, parady, orkiestry i przeglądy muzyczne. Orkiestra jest formacją otwartą dla wszystkich, którzy potrafią grać na instrumentach wchodzących w skład orkiestr dętych. Stały skład orkiestry to ponad 40 osób w różnym wieku. Obecnie orkiestra posiada bogaty program, który jest dostosowany do możliwości wykonawczych członków orkiestry. Działalność koncertowa orkiestry jest najlepszą wizytówką i zachętą dla młodszych i starszych osób, które mają w planach wstąpić w szeregi orkiestry. Osiągnięcia ostatnich lat: 2012 — III miejsce na XX Przeglądzie Orkiestr Mniejszości Niemieckiej w Leśnicy; 2014 - II miejsce na XXII Przeglądzie Orkiestr Mniejszości Niemieckiej w Leśnicy. Liczne coroczne zaproszenia do udziału w paradach orkiestr:
- Festiwal Orkiestr w Białej
- Festiwal Orkiestr w Polskiej Cerkwi
- Prószkowskie Parady Orkiestr Dętych
Prezentacja orkiestry połączona z odegraniem hymnów podczas meczu piłkarskiego reprezentacji Polski i Włoch — juniorów na stadionie Piasta Gliwice.
Reprezentowanie Górnego Śląska podczas mszy świętej połączonej z pielgrzymką mniejszości narodowych we wrocławskiej katedrze.

Cotygodniowe próby dla młodych osób to czas na zdobywanie doświadczenia, nauka czytania nut, zdobywanie muzycznych umiejętności i pracy w grupach. Dla starszych członków orkiestry to inny sposób spędzenia czasu, spotkania z rówieśnikami i dobra zabawa podczas gry na instrumentach. A dla najstarszych to relaks od trudów dnia codziennego, radość z muzykowania, przeżycie przygody połączonej z dowartościowaniem swojej osoby na scenie. Jednak wszystkich członków orkiestry łączy jedno: zamiłowanie do muzyki i muzykowania.


 
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2014 roku w kategorii zbiorowej

Chór „SKOWRONEK” z Gierałtowic


Chór „Skowronek” ma bardzo długą i bogatą historię. Choć formalnie powstał w czerwcu 1914 r. pod nazwą Towarzystwo Śpiewu „Skowronek”, to jego prekursorem było małe kółko śpiewacze, które polskimi pieśniami patriotycznymi uświetniało uroczystości organizowane przez Towarzystwo Filaretów w Gierałtowicach na początku XX w. Nie sposób wyliczyć wszystkich zasług i osiągnięć 100-letniego Jubilata.
Najważniejsze to:
1. Od początku istnienia chór był niezwykle zaangażowany w budzenie polskiego ducha narodowego i tworzenie śląskiego ruchu śpiewaczego. Już w maju 1919 r. zasłużył sobie na przyjęcie w poczet Śląskich Kół Śpiewaczych. Należał do Okręgu Przyszowickiego.
2. Po przyłączeniu część Górnego Śląskiego do Macierzy uczestniczył w licznych uroczystych Mszach świętych, akademiach, festynach i wieczornicach odbywających się w polskich miejscowościach, ze świadomością, że pieśnią i kulturą służą odrodzonej Polsce.
3. Pod koniec I – szej wojny światowej niezależnie od działalności śpiewaczej, Towarzystwo Śpiewu „Skowronek” rozwinęło działalność teatralną. W okresie międzywojennym wystawili w Gierałtowicach i w Domu Związkowym w Knurowie łącznie 25 sztuk teatralnych 
i humoresek. Przy świętowaniu np. rocznic Powstań Śląskich i Plebiscytu na uroczystych akademiach, oprócz pieśni, recytowano również wiersze patriotyczne.
4. W okresie międzywojennym chór brał udział w dwunastu zjazdach Kół Śpiewaczych Okręgu Przyszowickiego i trzykrotnie w zjazdach wojewódzkich w Katowicach (1925, 1930 i 1938 r.).
5. Niezależnie od zjazdów okręgowych i wojewódzkich brał udział w licznych koncertach jubileuszowych innych chórów i organizacji np. straży pożarnej, towarzystwa gimnastycznego „Sokół”. Uświetniał swoimi występami święta kościelne i państwowe, był ośrodkiem życia kulturalnego.
6. W okresie międzywojennym zapoczątkowane zostały koncerty muzyki poważnej – prezentowano twórczość Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki i Ignacego Paderewskiego.
7. Po zakończeniu II wojny światowej chór „Skowronek” wznowił swoją działalność uczestnicząc w licznych przeglądach, koncertach i festiwalach organizowanych przez Oddział Śląski, Okręg Rybnicki i Okręg Gliwicko – Zabrski. Był zawsze tam, gdzie piękna muzyka 
i śpiew stanowiły oprawę ważnych wydarzeń
8. W 1991 r. uświetnił obchody 200-lecia Konstytucji 3 Maja i 70 rocznicy wybuchu III Powstania Śląskiego, występując obok chóru z Jabłonkowa na Zaolziu, „Schola Cantorum” 
z Knurowa i wszystkich chórów Gminy Gierałtowice.
9. Trzykrotnie brał udział w Ogólnopolskich Zlotach Chórów i Orkiestr w Sanktuarium Matki Boskiej w Licheniu.
10. Oprócz koncertów w Polsce występował także za granicą. W 1998r. koncertował w Wiedniu na Kahlenbergu podczas pielgrzymki do Ojca świętego Jana Pawła II.
11. Od 25 lat organizuje koncerty kolęd w gieraltowickim kościele. W tym roku gościem był chór z Bukowiny na Ukrainie. 
12. Od 1992 r. jest gospodarzem i uczestnikiem koncertów pieśni sakralnej im. Ks. Grzegorza G. Gorczyckiego. O wysokiej randze koncertów świadczą ich szczególni wykonawcy. Oprócz chórów gminnych w 2007r. wystąpił chór Francji dając popis śpiewu w języku francuskim, łacińskim i polskim, a w roku 2004 wystąpił chór Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
13. Od 1993 r. co roku koncertuje w czasie „Śląskich Godów” Gminy Gierałtowice.
14. Począwszy od 2001 r. bierze udział w Powiatowych i Międzynarodowych Festiwalach Chórów w Toszku (łącznie 11 razy) organizowanych przez Starostwo Powiatu Gliwickiego.
15. W 2004 r. chórowi „Skowronek” został nadany status członka Konfraterni Najstarszych Chórów i Orkiestr Województwa Śląskiego.
16. Za upowszechnianie muzyki chóralnej otrzymał wiele nagród i odznaczeń. Najważniejsze to:
a) (1984 r.) Złota Odznaka z Wieńcem Laurowym Polskiego Związku Chórów i Orkiestr (najwyższe odznaczenie PZCHiO)
b) (1984 r.) Medal im. J. Fojcika przyznany przez Oddział Śląski Polskiego Związku Chórów i Orkiestr
c) (1989 r.) Złota Odznaka „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”
d) (2002 r.) tytuł „Zasłużony dla Gminy Gierałtowice”.

Założyciele Towarzystwa Śpiewu „Skowronek” 100 lat temu mieli na uwadze przede wszystkim budzenie ducha narodowego poprzez stosowanie polskiego słowa śpiewanego i mówionego jako oręża w walce o przetrwanie narodu polskiego. Ważną rzeczą było o jest rozwijanie poczucia i wspólnoty wokół takich wartości jak ojczyzna, honor i wiara. Pomagało to przetrwać ciężkie czasy pełne trosk 
o własny byt. I choć dzisiaj cele działalności chóru nieco się zmieniły, to przecież i tak jego istotą jest podnoszenie poziomu życia mieszkańców, umożliwienie kontaktu z muzyka i śpiewem, kulturalne wypełnianie wolnego czasu i promowanie lokalnych talentów . Półtoragodzinne próby dwa razy 
w tygodniu przez cały rok to wyraz wyjątkowego poświęcenia. Dodać należy, że wśród chórzystów są przypadki trzypokoleniowych śpiewających rodzin. Ciężka, systematyczna praca owocuje licznymi występami (w ostatnich latach ponad 30 w roku). „Skowronek” jest ozdobą każdych dożynek (nie tylko w gminie) Śląskich Godów, uroczystości państwowych, kościelnych a także prywatnych. Cieszy się ogromnym uznaniem mieszkańców. Optymizmem napawa fakt, że wśród chórzystów widać również młodych ludzi, a więc jest nadzieja, że ruch śpiewaczy nie zaginie. Repertuar chóru jest różnorodny, wykonywane są utwory kompozytorów polskich i zagranicznych, klasyczne 
i rozrywkowe, ludowe i religijne – słowem każdy coś znajdzie dla swojego ucha.
„Skowronek” ma szczególne osiągnięcia w dziedzinie rozwoju ruchu śpiewaczego, w kultywowaniu tradycji wspólnego muzykowania i śpiewu. Poprzez długoletnią pracę dla pieśni uszlachetnia społeczeństwo i służy Polsce, upowszechnia dobre imię Gierałtowic, Powiatu Gliwickiego i Śląska.

Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2013 roku w kategorii indywidualnej

Alfred Kubicki

Alfred Wilhelm Kubicki urodził się 29.10.1929 r. w Gierałtowicach. Należał do organizacji: LSZ, PCK, Kółko Rolnicze, LOK, OSP. Posiada Złoty Znak Związku OSP RP oraz Srebrny Medal za Zasługi dla Pożarnictwa. Uchwałą Rady Państwa z dnia 3 lipca 1985 r. odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Druh Alfred Kubicki wstąpił do OSP w Zakładach Koksowniczych Knurów w roku 1952. Był aktywnym i sumiennym strażakiem, zdobył I i II stopień strażaka. W 1968 roku przeniósł się do OSP Gierałtowice, gdzie jest członkiem do dziś. W OSP Gierałtowice pełnił różne funkcje w zarządzie, takie jak: skarbnik, prezes, sekretarz. W okresie sprawowania funkcji prezesa był inicjatorem akcji budowy remizy strażackiej. W 1981 roku remiza została oddana do użytku. Jednostka otrzymała nowy samochód bojowy. W 1983 roku społeczeństwo sołectwa Gierałtowice ufundowało i przekazało sztandar związkowy. Pełni różne funkcje społeczne: w LKS na terenie gminy Gierałtowice członek Zarządu Gminnego LZS, przewodniczący Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej LZS do roku 2012, członek Głównej Komisji Rewizyjnej LZS w Warszawie przez 12 lat, członek Kółka Rolniczego w Gierałtowicach. Od powołania Powiatowych Zarządów OSP RP do dnia dzisiejszego pełni funkcję wiceprezesa ds. organizacyjnych, od roku 1968 do 1970 – stanowisko przewodniczącego Gromadzkiej Rady Narodowej Gierałtowice, od roku 1970 do 1990 – sekretarz Urzędu Gminy Gierałtowice, od roku 1991 do 1998 – przewodniczący Rady Sołeckiej Gierałtowice. Prowadzi bardzo aktywną pracę wśród młodzieży szkolnej, organizuje otwarte dni remizy. Zdobył sobie zaufanie wśród członków OSP, jak również społeczeństwa sołectwa.
Alfred Kubicki jest twarzą ochotników, pokazuje swoją pracą, że ratowanie mienia i życia ludzi jest ponadczasowe. Mimo sędziwego wieku nadal czynnie pracuje społecznie jako wiceprezes Zarządu Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Gliwicach – dając innym przykład bezinteresownej służby publicznej.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2013 roku w kategorii zbiorowej

Chór „SŁOWIK” w Przyszowicach
 
Chór w Przyszowicach powstał 8 grudnia 1912 roku jako Towarzystwo Śpiewacze „Słowik”. Wtedy ukonstytuował się Zarząd, a Towarzystwo liczyło 44 śpiewaków. Z początkiem I wojny światowej wskutek szykan władz pruskich Towarzystwo musiało oficjalnie działalność zawiesić, jednak potajemnie ćwiczono dalej i przygotowywano 2 sztuki teatralne. Zakończenie wojny dało śpiewakom nowe siły do działania i w roku 1919 członkowie Towarzystwa ufundowali sztandar chóru, który został poświęcony 20 czerwca 1920 roku. Działalność chóru „Słowik” została wtedy wysoko oceniona i na Zjeździe Śpiewaków Okręgu Przyszowickiego we wrześniu 1920 otrzymał II nagrodę. W czasie plebiscytu na Śląsku w 1921 roku chór swym śpiewem pieśni patriotycznych podtrzymywał świadomość narodową ludności. W 1937 roku świętowano ćwierćwiecze chóru – czcząc jubileusz koncertem galowym czterech chórów. Wybuch II wojny światowej i okupacja położyły kres działalności Towarzystwa na kilka lat, ale sztandar wraz z całym majątkiem nutowym ukryto i po wycofaniu się wojsk już 6 maja 1945 roku wznowiono działalność. Jubileusz 50-lecia w 1962 roku znacznie ożywił nastroje oraz zaktywizował śpiewaków. Swoje 75-lecie Chór świętował na koncercie galowym z orkiestrą symfoniczną w Domu Kultury KWK Makoszowy w Zabrzu. Chór brał udział w koncertach charytatywnych, gdzie dwukrotnie gościła Eleni. Współpracuje z czeskim chórem „Dworzak” Whersky Bro – koncertował w Rzymie, Watykanie, Florencji i Wiedniu.
Wyróżniającą cechą chóru „Słowik” w Przyszowicach jest kontynuowanie tradycji śpiewaczych na ziemi gliwickiej przez 100 lat. Kolejna cecha to wysoki poziom organizacyjny, o czym świadczą bogate obchody 100-lecia, które rozpoczęto uroczystą mszą św. z udziałem ks. biskupa Cichego. W ramach obchodów stulecia zorganizowano m.in. „Wieczór Wspomnień” poświęcony zmarłym członkom chóru. Uroczystość zakończono wielkim koncertem galowym z udziałem kwintetu smyczkowego oraz solistów, na którym prezes Śląskiego Związku Chórów i Orkiestr w Katowicach ks. prof. Reginek odznaczył sztandar chóru złotą odznaką z brylantem. Chór na cmentarzu ma tablicę pamiątkową, postawioną w hołdzie zmarłym śpiewakom w powiecie gliwickim. Śpiewał na Dożynkach Powiatowych, gdzie zaprezentował unikatowy program, wykonany przy wręczaniu przez starostę bochna chleba wszystkim gminom. Ubogacił też wszystkie Powiatowe Przeglądy swoim ludowym programem. Prowadzi bardzo pieczołowicie dokumentację działalności,  posiadając cenne kroniki. W uznaniu bogatej tradycji i zasług chór „Słowik” został przyjęty do Ogólnopolskiej Konfraterni Najstarszych Chórów i Orkiestr, otrzymując specjalny certyfikat.
  
Chór „Tryl” działający przy Centrum Kultury „Zamek w Toszku”
Tradycje chóralne w Toszku sięgają co najmniej 1859 roku, kiedy powstało Towarzystwo Śpiewacze. Chór „Tryl” jest ich chlubnym kontynuatorem. Założony został w 1995 roku przy kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku przez panią Marię Garbal. Od 1997 roku funkcjonował w strukturach MGOK, zaś obecnie działa w Centrum Kultury „Zamek w Toszku”. „Tryl” jest chórem mieszanym, śpiewa w nim 21 chórzystów. W swoim repertuarze posiada zarówno utwory świeckie, jak i religijne, dzieła współczesnej muzyki chóralnej oraz klasyczne i popularne pieśni wielogłosowe. Jest inicjatorem imprez chóralnych m.in.: Koncertów Kolęd czy Powiatowych Festiwali Chórów w Toszku. Nagradzany był na konkursach – zajął III miejsce na Tyskich Wieczorach Kolędowych i II miejsce na konkursie Pieśni religijnych w Mysłowicach, występował na festiwalach i przeglądach. Koncertuje w kraju i za granicą, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Anglii, Francji czy Niemczech. Popularyzuje nie tylko uniwersalne śpiewacze tradycje, ale także nasz region. W 2010 roku chór otrzymał certyfikat Gwiazdę Spichlerza Górnego Śląska, przyznawaną przez Lokalną Grupę Działania Spichlerz Górnego Śląska.
Chór promuje swymi występami Centrum Kultury „Zamek w Toszku”, gminę Toszek i powiat gliwicki. Do najważniejszych wydarzeń kulturalnych, w których brał udział, , a które są bezpośrednio związane z powiatem gliwickim, należy zaliczyć: udział w koncercie charytatywnym na rzecz Szpitala Powiatowego w Pyskowicach w 2004 roku, udział w festiwalach muzycznych w Ruthin i Llangollen w Walii w 2005 roku, udział w I Spotkaniach Chóralnych w Pierwoszynie na zaproszenie chóru Morzanie/Powiat Pucki w 2006 roku, udział w koncercie charytatywnym na rzecz Szpitala Powiatowego w Pyskowicach w 2007 r., koncert w Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Konopnickiej w Pyskowicach podczas odsłonięcia tablicy poświęconej patronce szkoły Marii Konopnickiej w 2010 roku. Chór był inicjatorem odbywającego się corocznie od 2001 r. Powiatowego Festiwalu Chórów.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2012 roku

LUDOWY KLUB SPORTOWY „PRZYSZŁOŚĆ” CIOCHOWICE

LKS „Przyszłość” Ciochowice jest przykładem doskonałej współpracy społeczności lokalnej, czyli sołectwa ze sportowcami i samorządem. Pokazuje, iż w małej miejscowości można rozgrywać dużą piłkę, wychował także wielu sportowców Ziemi Gliwickiej.

Klub powstał w 1948 r. z inicjatywy Michaliny Skibińskiej i Jana Kozła. Przez pierwsze lata potyczki sportowe miały charakter towarzyski, a rozgrywane były z sąsiadami zza miedzy. W 1952 r. odbyły się pierwsze zawody mistrzowskie, wtedy to występowały drużyna seniorów i juniorów w klasie D. W 1955 r. drużyna piłkarzy awansowała do klasy C, co było pierwszym tak znaczącym sukcesem sportowym tego klubu. LZS posiadał wówczas dwie drużyny seniorów w klasie C i klasie D oraz drużynę juniorów. W 1956 r. zawiązała się sekcja łucznicza, która z powodzeniem występowała w szeregu zawodach łuczniczych. 
W latach 1960-64 drużyna występowała w licznych turniejach i festynach, zajmując czołowe lokaty. Efektem dobrej gry w tamtym okresie był awans w 1964 r. do klasy B. Dużą popularnością w Ciochowicach cieszyła się żeńska drużyna piłki siatkowej, która – ze względu na brak własnej sali – swoje mecze rozgrywała na różnego rodzaju festynach.
W 1974 r. powstała sekcja tenisa stołowego, która występowała w klasie A, niestety po dwóch latach istnienia została rozwiązana. 
W 1979 r. zespół seniorów dotarł do finału Wojewódzkiego Turnieju Piłki Nożnej o Puchar Rady Wojewódzkiej zrzeszenia LZS i Prezesa OZPN Katowice, zajmując w nim II miejsce. W sezonie 79/80 drużyna awansowała do klasy A. Z upływem czasu „Przyszłość” stała się czołową ekipą w tej klasie rozgrywkowej. W roku 1985 dobra postawa drużyny zostaje nagrodzona awansem do klasy terenowej, był to jak dotąd największy sukces sportowy zespołu, a był on udziałem takich zawodników jak: Horst Materla, Joachim Smolka, Joachim Grobosz, Piotr i Rainhard Morawiec, Józef Romańczyk, Jan Szkatuła, Czesław Kamiński.
Początki gry w tej klasie były trudne, gdyż Ciochowicom jako małej wiosce przyszło rywalizować z rezerwami takich klubów jak: Górnik Zabrze, Ruch Chorzów, Zagłębie Sosnowiec, Polonia i Szombierki Bytom. Jednak z biegiem czasu drużyna grała coraz lepiej i plasowała się coraz wyżej w tabeli.
W 1990 r. przy reorganizacji klasy terenowej „Przyszłość” zajęła 6 miejsce i tym samym rozpoczęła grę w klasie okręgowej, mając także drużynę seniorów w klasie B i juniorów. W klasie okręgowej Ciochowice zajmowały wysokie lokaty, w 1997 - 6 miejsce, w 2000 r. - 2 miejsce, 2002 r. - 4 miejsce, a w 2003 r. – 2 miejsce. Po paru latach gry w środku tabeli nadchodzi rok 2009, w którym „Przyszłość” Ciochowice zajmuje pierwsze miejsce i awansuje do IV ligi. Autorami tego sukcesu są tacy piłkarze jak: Marek Mosur, Jacek Kroczek, Marcin Mucha, Sebastian Lindner, Łukasz Wilczek, Marcin Kurylak, Jacek Czyżykowski, Krzysztof Zapalski, Mariusz Wloka, Adam Pietrek, Grzegorz Kowalski i cała reszta składu. Istnieje także drużyna juniorów i trampkarzy rocznik 94. 
Ponadto w Ciochowicach w 1991 r. został powołany Społeczny Komitet Budowy Domu Sportowca z zapleczem dla zawodników. Uroczyste otwarcie nastąpiło w listopadzie 1998 r. Kolejną inwestycją był remont boiska, który rozpoczął się w 1999 r., a jego otwarcie odbyło się w 2001, po dwóch latach powstało boisko treningowe, na którym zainstalowano oświetlenie. Od momentu oddania głównego boiska w Ciochowicach na murawie grały takie kluby jak: Górnik Zabrze, GKS Bełchatów, Banik Ostrawa, Ruch Chorzów, Widzew Łódź, Polonia Bytom, a także Szczakowianka Jaworzno, a nawet Lech Poznań. Przez klub przewinęło się wielu znanych piłkarzy i trenerów, między innymi Andrzej Orzeszek, Roman Cegiełka, Marek Szemoński, Piotr Żaba, a także Grzegorz Kasprzik późniejszy bramkarz Lecha Poznań. 
W roku 2009 zespół awansował do IV ligi. W chwili obecnej zajmuje 2 miejsce w klasie rozgrywkowej.
Prezesami „Przyszłości” byli: Jan Laksa, Antoni Kuchta, Teodor Dziuba, Paweł Kuchta, Horst Materla, Ewald Laksa, w 1985 r. prezesem został Rainhard Morawiec, który pełni tę funkcję do dziś.
Klub bierze udział w życiu codziennym mieszkańców, wspólnie z Radą Sołecką organizuje imprezy takie jak: majówki dla mieszkańców, festyny, dożynki i mikołajki dla najmłodszych. Utrzymuje się z dotacji Gminy, ale i sam prowadzi działalność gospodarczą.

Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2011 roku w kategorii indywidualnej

Ks.Stefana Gruszki
 
Jest wzorem nie tylko dla młodszych kapłanów, ale również dla społeczników, wolontariuszy, nauczycieli i wychowawców, opiekunów ludzi starszych, chorych i cierpiących. Przez wiele lat proboszcz parafii św. Antoniego i św. Barbary w Knurowie-Krywałdzie, obecnie ks. senior w parafii pw. Matki Boskiej Częstochowskiej w Knurowie, dobrze też znany m.in. mieszkańcom Domu Pomocy Społecznej „Zameczek” w Kuźni Nieborowskiej.
Ksiądz Stefan Gruszka urodził się 12 kwietnia 1936 r. w Chorzowie. Po ukończonych studiach teologicznych w Krakowie, 26 czerwca 1960 r. przyjął święcenia kapłańskie. Posługę kapłańską pełnił w wielu parafiach, był m.in. budowniczym i pierwszym proboszczem w Poraju. Od czerwca 1986 do lipca 2003 r. (kiedy to przeszedł na emeryturę), był proboszczem parafii św. Antoniego i św. Barbary w Knurowie-Krywałdzie. W tym czasie troszczył się o wzrost duchowy mieszkańców, dbał o obiekty sakralne, sfinalizował wiele inwestycji, prowadził katechezę. Przez wiele lat współpracował z oddziałem geriatrii w knurowskim szpitalu. Organizował bezpłatne wycieczki dla dzieci i młodzieży z niezamożnych rodzin. Wspierał parafian i inne osoby znajdujące się w potrzebie, np. powodzian z parafii w Bukowie.
Od wielu lat do dnia dzisiejszego ks. Stefan Gruszka angażuje się w działalność różnych grup i wspólnot, służąc radą, doświadczeniem i wsparciem. Prowadzi „dni skupienia” dla nauczycieli i narzeczonych, jest honorowym członkiem i duchownym opiekunem lokalnych środowisk abstynenckich. Od 1990 r. zaangażowany jest również w działania na rzecz DPS-u „Zameczek” w Kuźni Nieborowskiej. Jest jego duchownym opiekunem, uczestniczy w życiu mieszkańców, ciesząc się ich wyjątkowym autorytetem.
Obecnie ks. Stefan Gruszka pomaga w pracy duszpasterskiej parafii pw. Matki Boskiej Częstochowskiej w Knurowie jako ksiądz senior. Był również ojcem duchownym dekanatu knurowskiego, obejmującego parafie z Knurowa, Gierałtowic i Wilczy.

 
Iwona Ewertowska-Mener
 
Z wykształcenia jest pedagogiem – tak wszechstronnym, iż prócz muzyki i śpiewu, który ukochała najbardziej, kształci młodych ludzi w różnych dyscyplinach. Znana z propagowania muzyki chóralnej i wyniesienie jej na najwyższy poziom krajowy i międzynarodowy w wielu miejscowościach powiatu gliwickiego.  
Jest założycielką jedynego na terenach wiejskich Zespołu Muzyki Dawnej „Tibiarum Scholares”, który powstał w 1993 r., a obecne działa przy Centrum Kultury „Zamek w Toszku”. Zespół wykonuje utwory renesansowe, zarówno instrumentalne, jak i instrumentalno-wokalne, śpiewając w kilku językach, m.in. łacińskim, polskim, włoskim, niemieckim i francuskim. Ma swym koncie liczne sukcesy, jest laureatem wielu festiwali i konkursów o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym oraz zdobywcą znaczących nagród, m.in. ministra edukacji narodowej, wielokrotnie koncertował za granicą. Pani Iwona założyła także i prowadzi Chór Kameralny „Canto”, który od ponad 10 lat działa w Gimnazjum im. Jana Pawła II w Wielowsi. Przez cały ten okres zespół uzyskuje wiele nagród i wyróżnień.
Drugą część działalności Iwony Ewertowskiej-Mener stanowi organizacja znaczących nie tylko w powiecie imprez kulturalnych: Wojewódzkiego Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Dąbrówce, odbywającego się pod patronatem ks. biskupa Gerarda Kusza oraz Wojewódzkiego Festiwalu Pieśni Patriotycznej w Wielowsi, który jest organizowany pod patronatem posła na Sejm RP Jana Kaźmierczaka. Ponadto Iwona Ewertowska-Mener jest jednym spośród 22 koordynatorów Ogólnopolskiego Programu Rozwoju Chórów Szkolnych „Śpiewająca Polska”, realizowanego przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego oraz Narodowe Centrum Kultury.
Całokształt pracy pani Iwony pokazuje, iż wysoką kulturę krzewić można nie tylko w dużych metropoliach, ale również na obszarach wiejskich. Prowadzone przez nią zespoły, występując w kraju i zagranicą, są prawdziwymi ambasadorami Powiatu Gliwickiego.
 
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2011 roku w kategorii zbiorowej

Teatr Młodzieżowy Carpe Diem
 
Pasja, młodzieńczy zapał i entuzjazm w połączeniu z aktorskim profesjonalizmem – tak najkrócej można scharakteryzować Carpe Diem. Teatr działa w Pyskowicach od 10 lat. W tym czasie zrealizował ponad 50 premier, a jego każdy kolejny spektakl budzi zachwyt widzów.  
Założycielką, autorką wszystkich scenariuszy i reżyserką przedstawień jest Agnieszka Nalepka, a autorem scenografii oraz instruktorem wokalnym Adam Wójcik. Obecnie w teatrze występuje około 40 młodych aktorów. Wysoki poziom zrealizowanych przedsięwzięć oraz niewątpliwy talent wykonawców  sprawił, iż teatr ma rzesze wielbicieli nie tylko w Pyskowicach, ale również w naszym powiecie, w Polsce, a nawet poza jej granicami. Każdy spektakl ogląda od kilkuset do kilku tysięcy osób, a bilety na spektakle wciąż są towarem deficytowym. W 2010 r. soliści teatru nagrali piosenkę pt. „Ballada o Pyskowicach”, która stała się nieoficjalnym hymnem Pyskowic.
Teatr Młodzieżowy Capre Diem poprzez swoją działalność stał się rozpoznawalną marką Pyskowic i Powiatu Gliwickiego. Niezwykle wysoki poziom realizowanych przedsięwzięć przełamuje stereotypowe postrzeganie teatrów młodzieżowych czy amatorskich.
Tematyka przedstawień tego teatru jest bardzo różnorodna. Część to spektakle o  charakterze rozrywkowym, inne są też okolicznościowe, np. niepodległościowe i bardzo poważne, poświęcone m.in. papieżowi Janowi Pawłowi II.
Teatr Carpe Diem daje młodzieży możliwość kształtowania talentów artystycznych, a poprzez odwoływanie się do autorytetów – takich jak Jan Paweł II, jak również ambitnych i cenionych polskich pisarzy, czy też znanych, aczkolwiek czasem już nieco zapomnianych piosenek – edukuje również publiczność. Carpe Diem to teatr nietuzinkowy, pełen pozytywnej energii i pomysłów, zachwycający talentem oraz urokiem młodych artystów. To grupa młodych ludzi, która dzięki profesjonalizmowi instruktorów i ciężkiej pracy całego zespołu stała się wizytówką naszego regionu.
 
Koło Związku Górnośląskiego w Gierałtowicach
 
Koło powstało 22 lata temu i od początku podejmowało wiele inicjatyw i przedsięwzięć promujących Gierałtowice i Ziemię Gliwicką, a adresowanych do mieszkańców gminy i okolic. Znane jest z licznych działań o charakterze poznawczym, kulturalnym, patriotycznym, społecznym i integracyjnym.
Trudno wymienić tu wszystkie imprezy, uroczystości, festiwale, konkursy i wydawnictwa, które zawdzięczamy gierałtowickiemu Kołu Związku Górnośląskiego. Jego mocną stroną jest przypominanie historii, tradycji i kultury oraz kształtowanie postaw patriotycznych. Służą temu liczne i bardzo zróżnicowane pod względem tematycznym spotkania z ciekawymi ludźmi. Pielęgnują pamięć o ludziach, miejscach i wydarzeniach mających ogromne znacznie dla budowania naszej tożsamości.
Trwałym śladem pielęgnowania wydarzeń z przeszłości jest wydanie książek i  albumów, które cieszyły się ogromną popularnością i trafiły na półki w licznych  domach. Dla wielu stały się cząstką „małej ojczyzny” i z sentymentem zostały zabrane poza granice Polski. Z kolei coroczne koncerty organowe organizowane w Dniu Papieskim stwarzają możliwość zaprezentowania swoich umiejętności organistom z okolicznych kościołów i miejscowości, a dla mieszkańców powiatu są poszerzeniem oferty imprez kulturalnych.
Ważną częścią działalności Koła jest organizowanie wycieczek do miejsc o istotnych walorach historycznych i turystycznych m.in. Warszawy, Krakowa, Lichenia, Cieszyna czy Krzyżowej. W latach 2008-2009 realizowany był projekt „Cudze chwalicie, swego nie znacie... – poznajemy Powiat Gliwicki”, w ramach którego organizowano wycieczki do ciekawych miejsc Ziemi Gliwickiej. Ich owocem była wystawa zdjęć zrobionych przez uczestników i konkurs wiedzy o Powiecie Gliwickim.
Przez wszystkie działania Koła Związku Górnośląskiego w Gierałtowicach przewija się aspekt, mający na celu integrację lokalnej społeczności. Wiele uwagi poświęca ono również upamiętnieniu miejsc ważnych dla historii mieszkańców tej „małej ojczyzny”. 
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2010 roku w kategorii indywidualnej

Ks.biskupa Gerarda Kusza 
Urodził się 23 października 1939 r. w Dziergowicach, gdzie wychowywał się i ukończył szkołę podstawową. Maturą ukończył Szkołę Ogólnokształcącą w Raciborzu, po czym 1 października 1957 r. rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym Śląska Opolskiego w Nysie. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk ks. biskupa Franciszka Jopa 
24 czerwca 1962 r. w Opolu. Przez 11 lat pełnił posługę kapłańską jako wikariusz w parafiach Chrystusa Króla w Gliwicach i Podwyższenia Krzyża św. w Opolu. Był prefektem, wykładowcą, a później wicerektorem Wyższego Seminarium Duchownego Śląska Opolskiego w Nysie. 1 października 1974 r. rozpoczął studia o specjalizacji katechetyka na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, które ukończył 24 maja 1976 r. uzyskując tytuł magistra teologii. Dwa lata później obronił pracę doktorską. W czasie wielu lat posługi kapłańskiej, aż do nominacji biskupiej pełnił szereg ważnych funkcji, między innymi jako członek Rady Naukowej Diecezjalnego Instytutu Pastoralnego 
w Opolu, diecezjalny wizytator nauki religii, kościelny cenzor książek religijnych, sekretarz Rady Kapłańskiej i Kolegium Konsultorów, prezes wojewódzkiego oddziału Towarzystwa Przyjaciół Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Opolu. Od 1985 r. jest członkiem Komisji Katechetycznej Episkopatu Polski, gdzie obecnie pełni funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Episkopatu ds. Wychowania. 25 marca 1992 r. został biskupem pomocniczym nowo powstałej Diecezji Gliwickiej. 
Od momentu powstania nowej diecezji związany jest ze strażakami. W czasie wielkich pożarów w 1992 roku wspierał ich modlitwą odprawiając msze za żywych i zmarłych strażaków; od tego czasu w każdą pierwszą niedzielę września w Magdalence koło Tworoga Małego odprawia mszę dla i za strażaków. 
Za swoje oddanie strażakom został mu nadany tytuł Honorowego Członka Ochotniczej Straży Pożarnej. Ksiądz Biskup promuje także nasz powiat w czasie licznych oficjalnych i towarzyskich spotkań z władzami powiatów czy też władzami kościelnymi. Jest z nami – mieszkańcami powiatu gliwickiego podczas dożynek powiatowych oraz w czasie dorocznych opłatków samorządowych. 
 
 
Władysław Macowicz 
 
Urodził się 2 stycznia 1930 roku w Gródku Jagiellońskim. Mąż, ojciec, dziadek i pradziadek. Swoją edukację rozpoczął w gimnazjum, później kontynuował naukę w liceum męskim w Gliwicach, by ostatecznie zdobyć wykształcenie historyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. 
Od początku swojej kariery zawodowej związany był z oświatą najpierw jako kierownik Szkoły Podstawowej w Kamieńcu, a następnie przez 19 lat jako dyrektor Szkoły Podstawowej i Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej w Pyskowicach. Pan Władysław został powołany przez Ministra Oświaty do pełnienia funkcji Inspektora Oświaty i Wychowania w Pyskowicach. Był również radnym Rady Gromadzkiej, Miejskiej i Wojewódzkiej Rady Narodowej, oraz radnym Rady Powiatu Gliwickiego kadencji 1998 - 2002. Uhonorowany wieloma odznaczeniami m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej czy też Złotym Krzyżem Zasługi -Złota Odznaka Zasłużony w rozwoju Województwa Katowickiego Pan Macowicz jest aktywnym działaczem społecznym. To z jego inicjatywy i przy jego udziale powstało Towarzystwo Przyjaciół Pyskowic i Towarzystwo Miłośników Ziemi Gliwickiej. Jest inicjatorem powstania Muzeum Miejskiego w ratuszu miejskim, któremu to udostępnił swoje zbiory i oprowadza po nim zwiedzających. 
Jest aktywnym działaczem kółka filatelistycznego i numizmatycznego w Pyskowicach. Pełni funkcję prezesa Koła nr 30 w Pyskowicach. Pan Władysław publikuje w Zeszytach Gliwickich i Przeglądzie Pyskowickim, wydał też album „Pyskowice na starych widokówkach”, które sam kolekcjonował.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2010 roku w kategorii zbiorowej

Calvi Cantores
    
Męski Zespół Wokalny „Calvi Cantores” powstał pod koniec 2005 roku, natomiast swój debiut sceniczny miał w trakcie koncertu na scenie knurowskiego Klubu Kultury Lokalnej „Sztukateria” w czerwcu 2006 r. 
„Calvi Cantores” to nie tylko zespół muzyczny, ale także Stowarzyszenie. 
Głównymi celami zespołu jak i stowarzyszenia jest propagowanie i promocja muzyki, zwłaszcza muzyki chóralnej, upowszechnianie i rozwijanie kultury regionalnej oraz działalność charytatywna. 
Artyści swoje cele realizują poprzez udział w wielu koncertach i konkursach, których są częstymi laureatami i zwycięzcami. Zespół Calvi Cantores jest współorganizatorem Dni Muzyki Chóralnej w Knurowie oraz pomysłodawcą i współorganizatorem Knurowskiej Wiosny Muzycznej. 
Członkami zespołu są mężczyźni, którzy na co dzień wykonują różne zawody, jednak po godzinach łączy ich wspólna pasja – śpiew.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2009 roku w kategorii indywidualnej

Stanisław Bogumił z Knurowa
 
Jest założycielem klubu Honorowych Dawców Krwi w Knurowie i przez ponad 18 lat był jego prezesem. W tym okresie klub zebrał 7315 litrów krwi. Stanisław Bogumił oddał ponad 42 litry krwi i wciąż jest czynnym krwiodawcą. Zorganizował 34 akcje poboru krwi, m.in. dla ofiar tragedii w KWK Halemba, Hali Targowej w Chorzowie czy Agaty Mróz. Podczas powodzi w 1997 roku zorganizował zbiórkę żywności, odzieży, środków czystości i mebli. Dał się poznać jako sprawny organizator i człowiek pełen pasji i zaangażowania, otwarty na nowe wyzwania. Zorganizował m.in. VI Mistrzostwa Polski Honorowych Dawców Krwi w szachach w Knurowie w 2002 rok, turnieje szachowe dla dzieci i młodzieży. Współorganizował finały Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Knurowie. Ponadto nawiązał współpracę z krwiodawcami z całej Polski oraz zorganizował prelekcje „krwiodastwo w lecznictwie”. Z okazji 10-lecia Klubu zaprojektował sztandar i doprowadził do przekazania go klubowi im. Floriana Ogana w Knurowie. 
Za swoją działalność otrzymał Złotą Odznakę Honorową za Zasługi dla Województwa Śląskiego, tytuł Honorowy Dawca Krwi Zasłużony dla Zdrowia Narodu oraz Laur Knurowa. Obecnie jest Prezesem Honorowym knurowskiego klubu krwiodawców.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2009 roku w kategorii zbiorowej

Lokatorsko-Własnościowa Spółdzielnia Mieszkaniowa z Knurowa

Została założona w 1959 roku. W okresie swej działalności LWSM wybudowała 134 budynki mieszkalne z 5713 lokalami mieszkalnymi, a także szereg obiektów i pawilonów użytkowych o powierzchni przekraczającej 18 000 m2. Do działalności LWSM należy m.in. utrzymywanie zasobów mieszkaniowych i infrastruktury towarzyszącej we właściwym zapewniających komfort zamieszkiwania stanie. 
Wśród wielu inicjatyw LWSM wymienić można m.in. działania z zakresu ochrony środowiska - ocieplenie budynków, modernizacja instalacji grzewczych – dzięki czemu osiągnięto efekt ekologiczny (zmniejszenie emisji do atmosfery zanieczyszczeń) oraz efekty energetyczny (zmniejszenie zapotrzebowania na energię cieplną). Inicjatywy te zostały docenione m.in. przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach, który przyznał LWSM nagrodę „Solidny Eko Partner”. Z kolei działania związane z utylizacją azbestu i termomodernizacją zostały nagrodzone Wielką Nagrodą Prezydenta Izby Budownictwa. Ponadto LWSM to również działalność społeczna, kulturalna, sportowa i charytatywna prowadzona na rzecz mieszkańców powiatu gliwickiego. Podstawą aktywności kulturalno-oświatowej są 3 kluby. Działają tam koła zainteresowań i sekcje, które skupiają wielu mieszkańców.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2008 roku w kategorii indywidualnej

Józef Brzezina z Wilczy

Urodził się 23 marca 1934 roku w Bełku. Od roku 1947 mieszka w Wilczy. Jest człowiekiem pracowitym. Wraz z rodziną prowadzi 7,5 ha gospodarstwo rolne. 27 lat przepracował w Kopalni Węgla Kamiennego „Knurów–Szczygłowice”. Od 1954 roku jest zaangażowany w działalność społeczną na rzecz sołectwa Wilcza i gminy Pilchowice. Był radnym Gromadzkiej Rady Narodowej do 1977 roku, a później radnym Rady Gminy Pilchowice do 2006 roku. w której pełnił funkcję przewodniczącego i wiceprzewodniczącego. Od 1993 roku przez 9 lat jako sołtys dbał o sprawy mieszkańców Wilczy. Od 17 roku życia jest aktywnym członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej. 
Całe swoje dorosłe życie poświęcił sprawom sołectwa Wilcza, gminie Pilchowice i Ziemi Gliwickiej. Współtworzył i rozwijał wiele lokalnych organizacji mieszkańców. Dzięki jego zaangażowaniu powstało boisko sportowe wraz z całym zapleczem, ośrodek zdrowia oraz straż pożarna. W 1987 roku otrzymał nagrodę Społecznika Roku nadaną przez województwo katowickie.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2007 roku w kategorii osoba fizyczna

Stefania Grzegorzyca z Knurowa 

Przez 30 lat pracowała jako nauczyciel języka polskiego. W ramach zajęć pozalekcyjnych prowadziła w szkole teatr poezji. Jest nieocenioną skarbnicą wiedzy na temat strojów, obyczajów i gwary śląskiej. W 1995 roku założyła dziecięcy zespół folklorystyczny „Wrazidloki” im. Czesława Jasicy, w którym przez 11 lat była kierownikiem artystycznym. Przez te lata reprezentowała miasto i powiat na licznych festiwalach i konkursach. Jest laureatką III edycji konkursu „Po naszymu, czyli po śląsku”, w którym zajęła III miejsce. Pani Stefania Grzegorzyca jest autorką słów hymnu miasta Knurów i dwukrotnie została nominowana do tytułu „Człowieka Ziemi Gliwickiej”. Swoje refleksje przelewa na papier, czego rezultatem jest wydany tomik poezji „A jak się urodzisz”.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2007 roku w kategorii osoba prawna

Forum Młodzieży Samorządowej z Gierałtowic 

Jest to organizacja pozarządowa, która przez realizację swych zadań czynnie przyczynia się do rozwoju i promocji Gminy Gierałtowice i Powiatu Gliwickiego. W roku bieżącym obchodzi 10-lecie działalności. Może poszczycić się realizacją wielu projektów z dziedziny edukacji, kultury, sportu, pomocy społecznej i rozwoju społeczeństwa obywatelskiego m.in.: Europejska Szkoła Praw Człowieka, Młodzieżowa Wszechnica Praw Obywatelskich, Jesienne Wojewódzkie Biegi Przełajowe, Podziel się posiłkiem, Działaj Lokalnie. FMS założyło pierwszy w powiecie gliwickim lokalny ośrodek doradztwa i pośrednictwa pracy pod nazwą Gminne Centrum Informacji. FMS może poszczycić się również kilkoma publikacjami, m.in. „Młodzież w Unii Europejskiej” – 2001 rok.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2007 roku w kategorii inna jednostka

Chór Kameralny „Slavica Musa” z Knurowa 
 
Został powołany w 1990 roku. Przez 16 lat dyrygentem i kierownikiem artystycznym chóru była Stefania Kopeć. Zespół ma na swoim koncie występy na różnych przeglądach, konkursach i festiwalach, gdzie zdobywał liczne nagrody i wyróżnienia. Do najważniejszych osiągnięć należy zaliczyć: I nagrodę na Festiwalu Polskiej Pieśni Chóralnej, I miejsce na Festiwalu Silesia Cantas, I miejsce na Festiwalu Muzyki Sakralnej, II miejsce na Ogólnopolskim Festiwalu Pieśni o Morzu, I nagroda Cum Laude na Europejskim Festiwalu Młodych /Belgia/ i II nagroda na Międzynarodowym Konkursie Chóralnym im. B. Smetany /Czechy/. Zespół jest inicjatorem i organizatorem Dni Muzyki Chóralnej, które organizowane są cyklicznie w Knurowie od 1992 roku i zawsze gromadzą miłośników muzyki chóralnej z całego regiony. Obecnie chórem dyryguje Elżbieta Płonka.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2005 roku w kategorii osoba fizyczna

Bogdan Litwin, prezes Lokatorsko-Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej w Knurowie
       
Prawdziwy lider, znakomity zarządca, za jego rządów Spółdzielnia stała się wybijającą instytucja w powiecie gliwickim. Stale podnosi swoja wiedzę i kwalifikacje zawodowe, posiada licencję zarządcy nieruchomościami, nadal czynnie się szkoli. Uczestniczy w życiu społecznym środowiska lokalnego i powiatu, druga kadencje jest radnym Rady Powiatu Gliwickiego. Pracy społecznej poświęca swój wolny czas i posiadaną wiedzę. Nieocenione są działania kandydata w zakresie zdobywania środków pomocowych dla realizacji podstawowego celu, jakim jest szeroko rozumiana termomodernizacja zasobów spółdzielczych, pociągając za sobą konkretne efekty ekonomiczne i ekologiczne. B. Litwin otrzymał Wielka Nagrodę Prezydenta Izby Budownictwa, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi oraz Złota odznakę Zasłużonego w Rozwoju Województwa Katowickiego oraz medal za pomoc i współpracę z PTTK.
Czytaj więcej
Zwiń

Nagroda w 2005 roku w kategorii osoba prawna

Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "ALBUD" Sp. z o.o. z Knurowa
   
Działalność Firmy ALBUD od kilku lat przyczynia się do rozwoju Miejskiej Szkoły Podstawowej nr 2 im. Karola Miarki w Knurowie. Ze szczególną troska odnosi się do dzieci niepełnosprawnych starając się współtworzyć dla nich godne warunki nauki i pracy w szkole. Firma przeprowadziła we wspomnianej placówce wiele nieodpłatnych znaczących remontów i inwestycji. Firma działa tez na polu pomocy społecznej i charytatywnej.
Czytaj więcej
Zwiń